AU fan-fiction : JoJo’s Bizarre Adventure All star “Tonight , I love you”

ดีค่ะ พี่น้อง  เนย  เองนะคะ ตอนนี้เอาฟิคมาลงก่อนจะไปอ่านหนังสือเตรียมสอบ (เซ็งมาก แง้….) เป็นแฟนฟิคที่คนเขียนมโนติ่งเอาเองทั้งน้านนน   ผลมาจากรูปนี้แหละค่ะ

lolibaka.com_400418

ที่มา – http://www.pixiv.net/member_illust.php?mode=medium&illust_id=32719861
เท่านั้นแหละ ต่อมอยากเขียนมันก็ระเบิดออกมาเลยเขียนให้หายอยาก 555+ ม่ะ เรามาเริ่มกันเลยนะ

คำเตือน!!!!! (โปรดอ่านก่อนนะจ๊ะ)

โปรดใช่วิจารณญาณในการรับชม  จึงเรียนมาเพื่อทราบค่ะ นะจ๊ะ
ปล.โจโจ้ ไม่ใช่การ์ตูนวายแต่สาวๆอยากมโนติ่งไปเอง

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

AU fan-fiction   :  JoJo’s Bizarre Adventure  All star
Rate : ก็ไม่รู้สินะ …….
Pairing : Dio Brando  *  Jonathan  Joestar
“Tonight , I love you”

แกร่ก….
เสียงจดหมายลอดช่องส่งจดหมายมาจากหน้าประตูคฤหาสน์ โจสตาร์  พ่อบ้านชราเดินมาก้มเก็บจดหมาย และมองไปรอบๆซอง
“คุณหนูโจนาธานขอรับ มีจดหมายมาถึงขอรับ”
เสียงพ่อบ้านชรายื่นซองจดหมายให้กับชายหนุ่มผมน้ำเงินที่นั่งทานข้าวเช้าอยู่บนตะอาหารในโถงกว้าง
“ขอบคุณครับคุณลุง  ว่าแต่  จดหมายจากใครครับนั่น?”  โจนาธาน  เจ้าบ้านหนุ่มแห่งตระกูลโจสตาร์ถามลุงพ่อบ้านที่ยืนก้มหัวอยู่ข้างๆโต๊ะ
“ต้องขออภัยด้วยขอรับ  กระผมเองก็มิทรายว่าเป็นของใคร แต่ว่าเป็นจดหมายที่จ่าหน้ามาถึงบ้านนี้ขอรับ” ร่างของชายชราตอบตามความจริง
“จดหมายจากใครเหรอครับ ปู่?  ขอผมเปิดได้มั๊ยครับ นะๆๆ”  เสียงห้าวของ  โจเซฟ  หลานชายคนโตมองจดหมายอย่างตื่นเต้น
“ป๋า….ให้ปู่เค้าดูก่อนเถอะ….ปู่เปิดเลยครับ”   โจสึเกะ  หลานชายคนที่สามไว้ผมทรงรีเจ้นท์  รั้งพ่อของตนให้นั่งลง
“จ้ะ…ปู่จะเปิดล่ะนะ….”  โจนาธานยิ้มรับหลานชายผมทรงรีเจ้นท์ ก่อนจะมองไปที่ตัวจดหมาย
จดหมายฉบับนี้เป็นจดหมายที่ไม่มีจ่าหน้าซองว่าเป็นที่อยู่ของใครแต่เป็นจดหมายซองสีชมพูที่มีกลิ่นน้ำหอมดอกลิลลี่อยู่ด้วย แต่จดหมายนั้นมีครั่งสีแดงที่ปั๊มตราดอกลิลี่ลงไปไป โดยแค่จ่าหน้าซองว่า    ถึง  บ้านโจสตาร์

“โห…มีจดหมายมาหาเหรอ?”

เสียงใหญ่ทุ้มดังมาจากข้างหลังมือแกร่งอ้อมมากอดคอของโจนาธานไว้
ดีโอ อย่าทำแบบนี้สิฮะ”  โจนาธานยิ้มก่อนจะดันตัวออกมาจากอ้อมแขนของดีโอ บรันโด้ ชายหนุ่มผมทองลูกเลี้ยงของบ้านโจสตาร์ แต่ว่าสำหรับเขาดีโอไม่เหมือนน้องชายแต่เหมือน  เพื่อน  มากกว่า
“พ่อโจนาธาน อรุณสวัสดิ์ ฮะ”  เสียงหวานของ โจรูโน่  ลูกชายคนเล็กของเขาก้มลงมาหอมแก้มโจนาธานที่นั่งอยู่บนเก้าอี้
“อรุณสวัสดิ์ครับ โจรูโน่”  ชายหนุ่มยิ้มให้ลูกชายผมสีทองของเขา
“ว่าแต่จดหมายอะไรน่ะ เอามานี่ซิ?”  ร่างสูงผมทองดึงจดหมายออกไปจากโจนาธาน
“อ๋า..ผมยังไม่รู้เลยว่าของใครนะ…”  โจนาธานเสียงแหวก่อนจะทำท่าจะขอจดหมายคืน
“หึ…ตรานี้ไม่ต้องบอกหรอก ตราดอกลิลลี่แบบนี้มีแค่คนเดียว ลองดูดีๆสิ”  ยื่นจดหมายคืน
โจนาธานมองที่ตราประทับของครั่งแดงที่ปั๊มตรงจดหมายก่อนจะแกะออกมาดู
“ อ๋า  นี่มันจดหมายจาก  คุณหญิงยูริไอ นี่นา” โจนาธานร้องอ๋อ
“ปู่ครับ คุณหญิงไอๆอะไรนั่นน่ะใครเหรอครับ?” โจเซฟที่โพล่งออกมากลางทั้งสองคนถามขึ้น
“อ๋อ คุณหญิงยูริไอ เป็นเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของปู่จ้ะ  เธอเป็นลูกครึ่งอังกฤษ-ญี่ปุ่น ส่วนตรานี้เป็นตราประจำตระกูลยูริไอของเขา” โจนาธานอธิบายให้หลานชายฟัง
“เอาล่ะเดี๋ยวปู่จะอ่านจดหมายแล้วนะ” เขาเปิดจดหมายออก ภายในเขียนว่า

ถึง บ้านโจสตาร์

  กราบสวัสดีคุณโจนาธาน และทุกๆคนในบ้านโจสตาร์  ไม่ได้เจอกันนานเลย    รีลีโอ้ เองค่ะ สบายดีกันมั๊ยคะ? ทุกๆคน 
ทางดิฉันเองตอนนี้ค่อนข้างยุ่ง เพราะคุณพ่อของดิฉันได้นำผ้าไหมและผ้าแพรลายสวยๆมาจากญี่ปุ่นหลายผืนเลยค่ะ 
ช่วงนี้กิจการตลาดผ้ากับตลาดดอกไม้ที่ร้านของดิฉันค่อนข้างยุ่งพอตัวเพราะว่าใกล้ปีใหม่แล้วทุกๆคนจึงอยากซื้อดอกไม้ไปประดับบ้าน
และเป็นของขวัญเยอะมาก

ช่วงนี้ดิฉันต้องคอยดูแลร้านที่ลอนดอนกับอีกสาขาหนึ่งต้องเดินทางไป-กลับทั้งสองร้าน   เหนื่อยนิดหน่อยแต่สนุกค่ะ
             
นอกจากนี้  ดิฉันอยากเชิญคุณโจนาธานและทุกๆคนในบ้านโจสตาร์มางานเลี้ยงปีใหม่ที่บ้านดิฉันตอนบ่ายโมงวันนี้ค่ะ  เป็นงานเลี้ยงส่วนตัวของดิฉันเองค่ะ  มากันให้ได้นะคะ

ด้วยรักและคิดถึง

รีลีโอ้ ยูริไอ

ปล.คุณโจนาธานเองก็ชวนคุณเอรีน่ามาด้วยนะคะ จะรอค่ะ

หลังจากอ่านจบโจนาธานก็หันไปมองเหล่าลูกหลานตัวเองที่นั่งฟังตาแป๋วยกเว้นโจทาโร่ที่หน้านิ่งแล้วเดินออกไปจากโต๊ะอาหาร
“เอ่อ…..ตกลงคือ พวกเราอยากไปกันใช่มั๊ย?” โจนาธานยิ้มๆให้กัลป์ลูกๆหลานๆของตน
“ไปครับ/ไปค่า” ทั้งหมดคว้าตัวโจนาธานเข้ามากอด กันกลุ่มใหญ่
“อืม…..ดีโอไปมั๊ยครับ?”  โจนาธานถามชายร่างสูงที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ข้างๆ
“ไปด้วยก็ได้…..ยังไงซะก็ไม่ได้มีมีที่ไหนอยากไปเป็นพิเศษอยู่แล้ว”  เจ้าตัวพูดก่อนจะลุกขึ้นออกจากโต๊ะไป

………………………………………………………………………………………………………………………………..

ช่วงราวๆบ่ายรถม้าร่วม4-5คันได้มาหยุดอยู่ที่หน้าคฤหาสน์แห่งหนึ่งที่มีลานกว้างใหญ่ มองออกไปทางทิศตะวันออกมีเรือนแยกแบบสไตล์ญี่ปุ่นกับสวนแบบญี่ปุ่นขนาดใหญ่ปลูกอยู่ไม่ไกลนัก  ภายในรั้วบ้านมีต้นไม้ ดอกไม้นานาชนิดปลูกขึ้นมากมายแต่ที่เด่นชัดที่สุดน่าจะเป็น  แปลงดอกลิลี่ทั้งสองข้างทางเข้าบ้านมากกว่า
“สวัสดีค่ะ ทุกๆคน  ยินดีต้อนรับทุกๆคนค่ะ”
เสียงหวานของริลีโอ้เจ้าบ้านหญิงผมดำรวบมวยสูงดังขึ้น เธอสวมชุดปกคอบัวแขนยาวแบบอังกฤษผสมผสานกับฮากามะแบบญี่ปุ่นด้วยเสื้อผ้าที่เข้ากันอย่างลงตัว
“สวัสดีครับรีลีโอ้” ชายหนุ่มผมน้ำเงินยิ้มทักหญิงสาวผมดำรวมมวย
“สวัสดีค่ะ คุณโจนาธาน”  เธอกล่าวทักทายชายหนุ่มก่อนจะทักทายทุกๆคน
“คุณเอรีน่า สบายดีนะคะ” เธอถามหญิงสาวผมทองก่อนจะหอมแก้ม
“ฮิๆ สบายดีค่ะ คุณรีลีโอ้” หญิงสาวยิ้ม ทักกับหญิงสาวผมดำ
“บ้านของเธอนี่ยังจัดอะไรเอิกเกริกเหมือนเดิมเลยนะ ยัยแว่น”  เสียงทุ้มของชายหนุ่มผมทองโพล่งขึ้นมาทำเอาบรรยากาศที่ดูเฮฮา มีความสุขเริ่มเศร้าหมอง
“แหม…..มาด้วยเหรอคะ อีตาคุณไรน้ำ” หญิงสาวเองก็ไม่ได้เกรงกลัวชายหนุ่มผมทองแต่อย่างใด จึงสวนกลับไปด้วยคำพูดแรงๆ
“เฮอะ!! แต่ช่างเถอะค่ะ วันนี้ดิฉันไม่ได้เชิญทุกคนมาเพื่อมาชวนทะเลาะกัน แต่วันนี้ดิฉันอยากจะเชิญทุกคนมางานเลี้ยงส่วนตัวพร้อมกับถ่ายรูปซักหน่อยน่ะค่ะ”

เธอผายมือไปทางเหล่าพ่อบ้านและสาวเมดที่รายล้อมไปร่วมๆ20-30คน  มองไปอีกหน่อยก็มีพวกเหล่าช่างภาพและช่างตัดเสื้อมากมายคอยต้อนรับ
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
หลังจากรับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว  หญิงสาวผมดำพูดคุยกับช่างกล้องสองสามคน ก่อนจะกลับมาที่ห้องนั่งเล่น
“เอาล่ะค่ะทุกคน เดี๋ยวพวกผู้ชายตามไปปเปลี่ยนเสื้อกับพวกพ่อบ้านไปที่ห้องทางซ้ายนะคะ ส่วนพวกผู้หญิงก็ตามดิฉันมาทางนี้เลยค่ะ”
ว่าจบเธอก็คว้าแขนเอรีน่าไปแล้วเดินออกไปข้างนอก……………….หลังจากที่หายไปซักพัก ทั้งหมดก็เดินออกมาจากห้อง ทุกๆคนเปลี่ยนเป็นเสื้อแบบญี่ปุ่นดูโดดเด่นและสง่างาม  หญิงสาวผมดำตาเป็นประกาย
“ว้าวววว   สุดยอดเลย ทุกๆคนเหมาะกับชุดญี่ปุ่นมากๆเลย  อ๊า….อยากจะเก็บไว้เป็นชุดสะสมจังเลย…..”
หญิงสาวผมดำตาเป็นประกายพูดไปหอบไป
“เอาล่ะ ไปถ่ายรูปกันเถอะค่ะ!!”
หญิงสาวกวักมือเรียกทุกๆคน หลังจากถ่ายรูปไปซักพักก็ราวๆสองถึงสามชั่วโมง ทำเอาหลายๆคนง่วงเพลียและหลับไป

“อ๊ะ ทุกคน หลับแล้วเหรอเนี่ย…..”
โจนาธานมองเหล่าลูกหลานของตนที่นอนฟุบที่โซฟาเมื่อมองนาฬิกาก็ปาไปร่วมๆ4ทุ่มครึ่งแล้ว
“อ๊ะ  ตายจริงดึกป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย?  วันนี้พวกคุณๆพักกันที่เรือนรับรองก่อนละกันนะคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ ดิฉันจะเตรียมรถม้าให้”
หญิงสาวผมดำบอกกับโจนาธานก่อนจะไปเรียกพวกพ่อบ้านแม่บ้านให้มารับแขกให้ไปพักที่เรือนรับรอง
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
ในห้องนอนเรือนรับรอง เป็นเรือนรับรองตามแบบญี่ปุ่น ที่ห้องนอนนั้นทางพ่อบ้านและแม่บ้านได้เตรียมปูผ้าปูที่นอนไว้หมดแล้ว จึงไม่ต้องเตรียมอะไรมาก   เพราะ ทางฝ่ายเจ้าบ้านได้เตรียมเอาไว้หมดแล้ว
“อือ…….”
ชายหนุ่มร่างสูงผมทอง นอนแผ่บนฟูกหนาสีขาว ทั้งๆที่เจ้าตัวยังใส่ชุดยูกาตะอยู่เลย
“เหนื่อยหน่อยนะครับ ดีโอ”
ร่างสูงผมน้ำเงิน  ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน ก่อนจะลงไปนอนที่ฟูกข้างๆของอีกฝ่าย
“อืม…นิดหน่อย…..” ร่างผมทองนอนตะแคงเข้าฝาห้องก่อนจะแอบยิ้มและฉุดร่างที่นั่งอยู่ลงมานอนก่อนประทับจูบลงที่ปาก
“อ๊ะ..!! เดี๋ยวครับ…อืม…” โจนาธานพยายามจะดันตัวเองออกจากดีโอแต่ว่าดีโอกลับกอดเอาไว้ ก่อนจะกระซิบที่หู
“รักนะครับ…..” คำเดียวจากปากคนตรงข้างหน้าทำให้โจนาธานเขินหน้าแดง
“…ครับ….”

-Fin จบเถอะเธอ มโนติ่งกันไป ฟินแล้ว เย้!!!- #อีนี่เพ้อ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คนเขียน Talk : อ่า…..สวัสดีค่ะ เนย น้าา จะปีใหม่แล้ว ยังไงก็ขอให้ทุกๆคนมีความสุขมากๆนะคะ ทางนี้เนยเองก็ขอเอาฟิคมาลงก่อน เพราะ เดี๋ยวหมดช่วงนี้ไปก็ต้องเตรียมอ่านหนังสือสอบแล้วค่ะ (T v T) แถมยังไม่ค่อยมั่นใจด้วยว่าปีนี้จะทำคะแนนได้ดีรึเปล่า จะลองพยายามดูนะคะ  แล้วถ้ามีข่าวสารอะไรจะพยายามรีบมาอัพเดทแน่นอนค่ะ  สำหรับวันนี้ขอตัวไปก่อนนะคะ

Happy New Year 2014 ค่ะ ทุกๆคน 

บายยยย

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s